تغيير نشاني وب‌نوشت

ضمن عرض سلام خدمت شما بازديدكنندۀ گرامي و همچنين تسليت بمناسبت فرارسيدن سالروز شهادت امير مومنان (ع)، بدين وسيله اعلام مي‌دارم از اين پس همۀ نوشتارهاي اين وب‌نوشت (وبلاگ) و نوشته‌هاي پسين، در وب‌نوشت هفتوپ نمايان خواهد بود.

 

با سپاس از بازديد شما از اين وب‌نوشت.

بمب آبي

“پيروزي بزرگ استقلال حاصل بازي منظم اين تيم در مقابل نمايش ضعيف آبيهاي اهوازي بود اما با توجه به اينكه اين اتفاق با كذشت يك روز از بركناري فتح‌الله زاده روي داد، برداشتهاي متفاوتي را بهمراه داشته است.” 

چيزي كه خوانديد، قطعه‌اي بود از گزارش بلندبالاي همشهري ورزشي از آن پيروزي بزرگ. اما نكته‌اي كه دنبال‌كنندگان اخبار باشگاه استقلال را به معناي واقعي گيج مي‌كند، اتفاقي بود كه درست يك روز پيش از بازي رخ داد. بله، علي فتح‌الله زاده بي‌مقدمه از سمت مدير عاملي بركنار شد. 

و اكنون ما مي‌خواهيم

ادعاي قهرماني

عصر روز جمعۀ هفتۀ گذشته، اتفاق جالبي افتاد. فيروز كريمي و امير قلعه‌نويي براي دومين بار در سالهاي اخير در مقابل هم قرار گرفتند و جالب اينجاست كه بازهم كسي كه در رأس نيمكت استقلال نشسته بود، شكست را پذيرفت.

—

مشكلي كه چنديست دامنگير آبي پوشان پايتخت شده، شايد اصلي ترين دليل اين مسئله باشد؛ اينكه يكي با استقلال از شخصي ديگر مي‌بازد و سپس، خود با تيم ديگري، همان “شخص ديگر” را مي‌برَد. اما نكته اينجاست كه هيچكس نمي‌داند اين “مشكل” چيست و طبيعتا هيچكس هم افسوس و نااميدي پيروز قرباني – اگر اشتباه نكنم – را در برنامۀ نود دوشنبۀ گذشته فراموش نخواهد كرد. آنجايي كه مرد باتجربۀ آبي‌پوش اينگونه، صحبت از ناتواني در نخست پيدا كردن اين مشكل مي‌كرد: “ما هر كاري مي‌كنيم، توپهايمان توي گل نمي‌روند…”

بيچاره حق هم دارد. اگر توپ جانواريو در همان دقايق نخست دروازۀ صبا را فرومي‌ريخت، استقلال مي‌توانست خيلي راحتتر بازي كند، نتيجه را حفظ كند و درنهايت پيروز ميدان باشد.

اين صحبتها، همه و همه چيزي جز تناقضهاي

فراتر از 3 گيگابايت…

موضوع بحث امروز ما فضاهاي رايگان آپلود نيست. به نوآوريهاي اينتل در جهان پردازنده‌ها ربطي ندارد و نمي‌توان آنرا با كيفيت يا گنجايش دوربينهاي ديجيتالي جديد، همپيوند دانست. موضوع امروز ما فراتر از رايانه است. موضوع ورزشي رايانه‌اي، فراتر از يك ورزش رايانه‌اي. هدفي ورزشي، فراتر از يك هدف ورزشي. كه در پايان، مشخص خواهد شد چرا اين هدف ورزشي، فراتر از “همان” هدف ورزشي نيست.

اين عكس، يك تفاوت با عكس اصلي روي جلد بازي دارد...

فيفا؛ فدراسيون سازمانهاي جهاني فوتبال. فيفا؛ فدراسيون جهاني فوتبال. و در نهايت، خود فوتبال. آنقدر تلفظش آسان است كه شايد اگر “كنامي”، زودتر به فكر مي‌افتاد، سراغ نامهايي چون “فوتبال سنجش پيشرفته” ويا “بردن يازده” نمي‌رفت.

چشمپوشي از هر

خودمو كجا مي‌بري؟

كوتاه دربارۀ جابجايي باشگاههاي تهراني به شهرستانها، اينبار با ديد ديگر…

تابستان بود. تقريبا همۀ باشگاههاي ليگ برتري سرگرم دادن بازيكنشان به يكي و گرفتن بازيكن تازه از ديگري بودند. برخي از ترس دلالها نصف شب (!) قرارداد مي‌بستند و بعضي ديگر هنوز منتظر بودند ببينند مربي مورد نظرشان بالاخره مي‌آيد يا نه. در همين هنگام بود كه قانوني جديد، چشمها را گرد و گوشها را تيز كرد. قانوني كه بموجب آن، هر شهر تنها مي‌توانست 2 تيم در ليگ برتر داشته باشد. قانوني كه اگر علت اصلي تعويض امتياز سپاهان نوين و فولاد نبود، دسته‌كم توانست بخوبي بر آن چيره گردد.

سر و صدا آغاز شد. نام كارشناسان بسياري در كنار عنوان اين خبر در روزنامه‌هاي گوناگون درج شد. فدراسيوني كه از اين رو، مورد انتقاد قرار گرفته بود، توانست بخوبي به اين قضيه جامۀ عمل پوشانده و “پيكان”، “صبا” و “راه‌آهن” را با “پاس” همگروه كند. بدين ترتيب پس از همدان، بترتيب مردمان قزوين، قم و ري نيز توانستند تيم شهر خود را در ليگ برتر تشويق نمايند. اينكه ساكنين فوتبال اين شهرها قادرند از دريچه‌اي كه نام محل زندگيشان بر سردر آن نگاشته شده، وارد تالار بزرگ فوتبال شوند را هم دليل دومي بدانيد براي تاكيد بر سودمندي اين قضيه.

در نقطۀ مقابل اما چيزي كه بعدها “دليل

هنگاميكه فناوري، هنر مي‌شود : نگارگاني از جشن گشايش المپيك پكن

پيش‌نوشت: گفتم كه، اين هفته با دست پر آمده‌ام!

هنگاميكه ما چشمدار آغاز يك روز المپيكي ديگر هستيم، مي‌توانيم با نگاه به نگارگاني زيبا از آيين گشايش اين بازيها، زمان اين چشمداشت را كمي كوتاهتر گردانيم. نوار لغزنده‌اي كه دورتادور “آشيانۀ پرنده” را گرفته، پرتوافكن گوي‌مانند و زيبا، و فناوري LEDاي كه مايۀ ديدن همه چيز مي‌شود، همه و همه گردهم مي‌آيند تا المپيك، اين پديدۀ سترگ ورزش، پيشرفت فناوري روشنايي را بخوبي نمايانگر شوند.

با اين سنجش، نادرست نيست كه بگوييم آيين گشايش بازيهاي تابستاني پكن، از همۀ آن 28 همتايان پيشين، زيباتر نماياند.

اين گزارگان نه چدان بلند، از ديد من براي انگاشت جشن گشايش بسنده نمي‌كند. پس بياييد اينبار، باهم نگارگان آماده در “ادامه” را كاوش نماييم.

رژۀ لباسها!

پيش‌نوشت: دو هفته چيزي ننوشتم، شرمنده؛ ولي اين هفته ديگر با دست پر آمده‌ام.

المپيك هم افتتاح شد. كاري به هيچيك از وجوه آن نداريم و از آنجايي كه سون‌بال معمولا از ديد ديگري به قضايا مي‌پردازد، اين بار مي‌خواهم با ترجمۀ يك مقاله از وبگاه ياهو اسپرت در خدمت شما باشم.

پيش از آغاز سخن، بايد يك نكته را يادآور شوم: يكي از جالبترين بخشهاي مراسم افتتاحيه – از نظر من – هنگاميست كه نمايندگان ورزش تقريبا تمام كشورهاي جهان در يك ورزشگاه گرد هم مي‌آيند و هر يك مي‌كوشند، بهترين چهره را از فرهنگ خود به نمايش گذارند.

مي‌رويم سر اصل مطلب (!) كه اگر موافقيد، آنرا در “ادامه” بررسي خواهيم كرد.

و بدشانسي مادريد پديدار شد…

بازار جابجاييها در حال بسته شدن است و اينبار خبر جديدي سربرگ روزنامه‌ها را پر مي‌كند، رونالدو: مي‌مانم. در يك نگاه كلي، مرد پرتغالي آشكار ساخت به هر روي، خواهان پيوست به رئال مادريد است، ولي تنها براي ارج نهي منچستر، يك فصل ديگر را در اين تيم سپري خواهد كرد.

پيش از اين گفتاورد تمايل مرد 23 ساله به اردوي كهكشانيها بارها نگاشته شده بود، اما اكنون او – با اين سخن – به يكباره دل چالشها را خالي كرد، چه پيشتر اشاره كرده بود “ماندن، چيزي نيست كه در اين تابستان بدان بنگرم.”

از سويي ديگر، مربي باشگاه خيال همه را از ماندن كريستيانو در اولد ترافورد راحت كرد. فرگوسن گفت: “او هرچقدر ستاره باشد، زمان جدايي‌اش نزديك نخواهد بود و بايد همان اندازه كه مادريد را دوست داشت، ياران منچستر را نيز دوست بدارد.”

“هر چه سن او بالاتر

رونالدو؛ “بمانم يا بروم؟”

در حالي كه بحث انتقال كريس رونالدو به رئال مادريد به يكي از سوژه‌هاي داغ رسانه‌ها تبديل شده، احتمال مي‌رود سكانس آخر اين فيلم هيجان انگيز محتوايي جز گزينۀ نخست نداشته باشد: “بمانم…” از اين رو من هم يكي از مقالات جامع در اين زمينه را براي شما آماده كرده‌ام كه باهم به مرور آن مي‌پردازيم:

به گمان بسيار مهاجم مرتغالي من يونايتد – كريستيانو رونالدو – فصل بعد را نيز در اين تيم سپري خواهد كرد، زيرا پيداست كه منچستر تمايل چنداني به هموارسازي راه او تا مادريد ندارد؛ اين چيزيست كه رئيس باشگاه مقصد نيز بدان اشاره كرده.

“رونالدو گفته است دوست دارد اينجا بازي كند، اين رؤياي اوست، اگرچه ما پيشنهادي وسوسه‌انگيز داده‌ايم، بدون اجازۀ منچستر اين آرزويي دست‌نيافتني براي رونالدوست.”

“منچستر خواهان اوست. آنها به‌يكباره براي فروش رونالدو اعلام آمادگي كردند. اين مي‌تواند يك معاملۀ شدني باشد؛ ولي اكنون ما نمي‌توانيم شاهد اين باشيم.” اينها سخنانيست كه رامون كالدرون – رئيس باشگاه رئال مادريد – اخيراً مطرح كرد. وي در ادامه گفت: “روي كاغذ ما هنوز از فرصت كافي برخورداريم. تا پايان آگوست [پايان فصل نقل و انتقالات] دو ماه مانده و منچستر مي‌تواند در اين مدت چراغ سبز را به رئال نشان دهد.”

به جملۀ پيشين او بازمي‌گرديم: “ولي اكنون ما نمي‌توانيم”. محتمل‌ترين معنايي كه مي‌توان

سون‌بال در رسانه‌ها!

به نام خدا

صبح امروز بود كه خبري خوب و اميدواركننده به من رسيد: چاپ مقالۀ سون‌بال در روزنامۀ ايران ورزشي! بيشتر از اين توضيح نمي‌دم، فقط ببينيد بازديد از مطالب اين وبلاگ تا كجاها رفته.

براي اينكه از حرفم مطمئن بشيد، سري به صفحۀ 5 از شمارۀ 3170 به تاريخ سه‌شنبه 18 تيرماه 1387 اين روزنامه بزنيد. اگر هم حوصله‌اش را نداريد، دو پيوند زير آمادۀ كليك شدن توسط شما هستند:

اصل مقاله در اين وب‌نوشت | برگ مربوط به مقاله در وبگاه رسمي روزنامه | فايل PDF برگ مربوطه از خود روزنامه